lunes, 20 de abril de 2015

A Historia dun libro contada por el mesmo: MIÑA QUERIDA SHEREZADE de ANDREA MACEIRAS

Estamos de sorte neste abril: a escritora  Andrea Maceiras tamén visitou o centro para falarnos de seu libro:  " Miña querida Sherezade ". Esta vez a cita foi no salón de actos e para os alumnos-as de 1º de ESO . Fixo a presentación o alumno : Manuel González Mosquera .
A escritora nos explica que a historia xorde pola fascinación que ela sentiu dende nena por un vello libriño que atopa na casa dos avós: trátase dunha edición moi antiga de : " As mil e unha noites ", compilación de relatos tradicionais orientais. En Europa , o seu equivalente son os contos de fadas  que reuniron  os   irmáns Grimm. Subliña tamén que , nin os relatos orientais nin os europeos foron, na súa orixe, creados para nenos.
Os que coñecen " As mil e unha noites " saben tamén que o fío conductor das distintas historias do libro é a personaxe de Sherezade : unha muller intelixente que utiliza o seu inxenio para sobrevivir.
A. Maceiras nos conta que este libro misterioso da biblioteca dos avós sempre lle suxeriu moitas preguntas : Quen foi o primeiro propietario ?.  A que lugares viaxou o libro ?. Por cantas mans pasou ?. 
 
A partir de aí construe unha fábula, na que o propio libro  se converte na personaxe principal , narrando a historia:  dende  a súa publicación -1908- da man do prestixioso editor: Saturnino Calleja, un dos grandes iniciadores da literatura infantil e xuvenil en España ata   algunhas das personaxes principais do libro: Leopoldo de Valdés, Elisa, Anselmo.
As " peripecias " do libro abarcan todo o século XX e parte do XXI, aludíndose nesta historia á emigración cara America de tantos galegos, o traballo nas fábricas conserveiras das Rías Baixas , ou a Guerra Civil.. para chegar o século XXI , onde se prantexa un final moi aberto.  Tamén resulta moi curioso, a  normalidade absoluta coa que se mesturan as personaxes literarias do propio libro con algúns dos seres máis emblemáticos  de " As mil e unha noites "  como Simbad, Aladino ou  o Xenio da Lámpara , sempre con Sherezade  ao fondo da narración : sinxela, misteirosa como o símbolo de alguén que se salva a través da literatura.



        "  Miña querida  Sherezade ".   Andrea  Maceiras.  Baía  Edicións
 


No hay comentarios:

Publicar un comentario