luns, 26 de abril de 2021

Dia do Libro . Lecturas compartidas. Entrega de premios


 O pasado 23 de Abril celebramos un ano máis " O Día Mundial do Libro ". Esta vez o marco para as lecturas foi a Biblioteca.
 
Rapaces e rapazas de todos os cursos de ESO, participaron nesta actividade, que contou coa colaboración das profesoras Ana Lousado ( Dpto. Língua e Literatura Galega ) e Gema Roiz ( Dpto. de Latín e Grego ). Se leron textos de :  Rosalía de Castro, Catulo , Xico Buharque entre outros. Deuse a circunstancia que a alumna Bárbara M. Domínguez le un fragmento de seu libro: " Hércules Asperger y la mafia del Olimpo " .
Aproveitamos tamén para montar unha pequena exposición de libros como homenaxe ós relatos máis antigos e clásicos: " A Odisea ", " Contos das 1001 noites ", " Contos de Andersen " , ou os " Contos de Pushkin ". Todos eles teñen en común que, con toda probabilidade, foron contos moi antigos de tradición oral que logo se plasmaron en soportes escritos.
 
 
ENTREGA  DE  PREMIOS.  CONCURSO  "  AS  ESQUECIDAS  ".
 
 
Antía López Civeira . 1º Premio

 
 Tamén o dia 23 de abril aproveitamos  para entregar os premios do concurso/xincana " As Esquecidas ". Concurso que tivo lugar durante todo o mes de marzo, a modo de xincana e no que se inscribiron 35 alumn@s  do centro. Os departamentos de : Língua e Literatura Castelá, Língua e Literatura Galega, Inglés, Ciencias Naturais, Xª Hª e Arte, foron os que propuxeron os nomes das catro mulleres esquecidas que había que atopar .
 
 
 
 
Carla Otero González. 2º Premio

 

 A gañadora do 1º  premio foi: Antía López Civeira  ( 1º de ESO ).
 
A gañadora do 2º premio foi: Carla Otero González . ( 4º de ESO ).
 
Deulles  o premio Gema Roiz ( Dpto. de Latín e Grego ) , que foi tamén quen propuxo a idea do concurso/xincana.







Dende aquí dámoslle a noraboa ás premiadas, as grazas ós/ás concursantes e tamén as profesoras dos distintos departamentos que propuxeron os nomes das " esquecidas ".

 
 






 
 

venres, 23 de abril de 2021

No principio foi o " relato "

Como xa sabedes, hoxe 23 de abril, celébrase en todo o mundo o " Día Internacional do Libro ".

Eu comezo esta pequena reflexión falando dos nosos antepasados máis antigos, os que cristalizaron nos " homo sapiens " que somos agora e que xorden en África  hai máis de 200.000 anos. Pois ben, según os últimos estudos científicos, este homo-sapiens se impuxo a outras variantes de homínidos entre outras características pola súa capacidade de construir relatos, é dicir: comunicarse con outros da súa especie, tanto para crear e relatar como para escoitar e reinterpretar  historias.


O relato está pois no principio da comunicación humana. Logo, ao longo dos séculos aparecería a escritura en unha morea de soportes: papiro, pergamiño, tabliñas de arxila cocida, papel, etc..ata chegar ós modernos soportes dixitais de lectura.


Pero no fondo, a idea segue a ser a mesma que fai milleiros de anos : a uns gústalle contar historias e a outros escoitalas e recrealas, porque con elas nos abrimos ó mundo, pero tamén abrimos xanelas a nosa imaxinación e as nosas emocións. En palabras de Daniel Pennac-novelista e estudoso do mundo dos libros e a literatura-: " O home constrúe casas porque está vivo, pero escribe libros porque se sabe mortal. Vive en grupo porque é gregario, pero le porque se sente só. Esta lectura non lle ofrece ningunha explicación definitiva sobre seu destino, máis técelle unha rede de conivencias entre a vida e el".

Hai máis de 5000 anos , os exipcios chamábanlle ás bibliotecas "  casas de almas ", xa que pensaban que lendo se alimentaba o espíritu : un xeito de trascender a realidade e a vida mortal.

Iso mesmo pensaba Federico García Lorca cando pronuncia un discurso no seu pobo natal - Fuente Vaqueros - co gallo da inauguración da biblioteca pública no ano 1931, e que titulou: " Medio pan y un libro ".
[...] " No solo de pan vive el hombre. Yo si tuviera hambre y estuviera desvalido en la calle no pediría un pan, sino que pediría medio pan y un libro  "

[...] " ¡ Libros !, ¡ Libros !... es decir, horizontes, es decir escaleras para subir la cumbre del espiritu    y del corazón.



FELICES  DIAS  DE  LIBROS  E  DE  BOAS   E  PROVEITOSAS  LECTURAS !!

 

venres, 9 de abril de 2021

Literatura Matemática

 

Na entrada anterior xa vimos a fascinación de Hedy Lamarr pola Física e as Matemáticas.
Hoxe deixamos aquí os relatos e os poemas dos gañadores-as do 2º Concurso de relatos e poemas matemáticos convocado polo Departamento de Matemáticas do  noso centro. Xa veredes que ben mesturan matemáticas e literatura.
 
Primeiro  Premio.
 
Una Vida Matemática .
 
Todo empieza con un signo positivo en un test de embarazo. Llegamos después de un periodo de 9 meses ( o alguno menos ).
Aprendemos a lo largo de cursos ordinales y llegamos a la adolescencia. Nos toca combatir con alguna mente cuadrada, algún triángulo amoroso e incluso, puede que, con algún círculo vicioso.
Conocemos a alguien con la ilusión de que sea nuestro ángulo complementario y de que nuestras vidas sean mucho tiempo coincidentes, Si queremos, a lo mejor, sumamos a alguien a nuestra unión, con la intención de multiplicar amor y siempre pensando en positivo. Intervalos que nos ayudan a darnos cuenta que tendríamos que hacer alguna sustitución y una que otra reducción. Pero siempre teniendo presente, que todos somos iguales. Nuestros problemas con una, infinitas o ninguna solución pueden, por desgracia, hacernos decrecer.
Y entre todo esto, nuestra vida llega a su fin, ya que para bien, o para mal, aunque los números siempre tengan razón, el fin de la vida -al contrario que los valores dados a una ecuación- no es de nuestra elección.   
 
                                                                             Carla Otero González.  4º de ESO 
 
 

 Segundo Premio.
 
El número mágico.
 
No sé cual será ese número maldito,
pero puede ser divertido si lo multiplico.
Si es decimal puede ser periódico
y si lo adivino seré un buen matemático.
Si tiene letras será algebraico,
lo hallaré con un conjunto algorítmico.
Pensé en hacer un plan estadístico,
pero me decidí por uno aritmético.
Vaya número anecdótico,
pensé cuando hallé el número mágico. 
 

                                                                          Samanta Fernández Jiménez.  4º de ESO



                                                                                                                  Terceiro Premio.

                                                                                                                  O  número 2

 

                                  


Dous é un número par

Dous é un número primo

Dous é o número do amor

Dous son meus pais

Dous pares son meus avós

Dous somos eu e máis ti.

Dous os meus ollos

Dous tenden a infinito

Dous máis dous catro..

O un é moi soíño

Tres son dous máis un que estorba

Dous é un número pequeniño.

Dous non cansa, un e dous

Dous é unha parella

Home e muller , neno e nena

Dous é fermoso, sinxelo

Un dous, un par, unha parella

Dous é o son da campá

Ding dous, ding, dous..


                                                                                            Mara  Nogueira Gallego. 2º ESO 




Primeiro Premio.

As  Ecuacións-

 
Foi un gran matemático                                               
Diofante  de Alexandría,
deixou a lingua cotiá
e usou a simboloxía.
 
O árabe Al-Jwarizmi
resolveu unha ecuación
dunha forma moi directa
mediante a argumentación.
 
Relaciónanse cantidades
represéntanse con letras.
o valor non coñecemos
e resolvemos o problema.
 
Aos lados da igualdade
os membros da ecuación,
as incógnitas ou letras
e por último a solución. 
 
Temos datos e incógnitas
nos problemas con ecuacións,
elementos identificados:
uns coñecidos e outros non.
 
Mediante unha igualdade,
imos ter unha relación
co enunciado do problema
interpretamos a solución.
 
O dobre dun número máis tres
é igual a oitenta e sete.
Resolvemos a ecuación:
que número tes na mente ?
 

                                                                                  Anxo Luis Fariña Lousado.  2º de ESO



Segundo Premio.

MATE_COVID

 



Con cálculos matemáticos
ao COVID podemos vencer.
Se non queremos que nos mate
as matemáticas farano desaparecer.
A unha distancia de metro e medio
ao virus poremos remedio;
lavando as mans durante trinta segundo
poderemos desinfectar todos os recunchos;
ventilando cinco minutos
non circulará por ningún dos puntos;
se gastamos uns euros nunhas boas máscaras
xa non chegará ás nosas caras.
E se non calculas con rigor matemático
unha boa multa será o máis práctico.

                                                                              Laura Neira Pinal.  2º de ESO

 

 

Terceiro Premio.

Rimas varias a las matemáticas.

 

Las matemáticas son como las orillas,

parece que te ahogas hasta que las pillas,

si las estudias con tesón,

seguro que te molarán un montón.

Trigonometría puede llegar a encantarte,

mucho más si tu calculadora hace arte,

aunque hay fallos malignos,

como te equivoques en un signo.

Las reglas de tres son importantes, aunque de ellas los profesores no son muy amantes,

nosotros no podríamos vivir con su ausencia,

y no escribo más porque soy de ciencias. 

                                                                          Blanca González Fernández. 1º Bacharelato


 
 

 

martes, 6 de abril de 2021

Hedy Lamarr: unha vida de película dentro e fóra das pantallas

Foi unha lenda do cine de Hollywood dos anos 30 e 40 do pasado século, mesmo foi catalogada como  a muller máis fermosa do mundo. Pero tamén contou cunha faceta como inventora e que pasou case despercibida durante boa parte da súa vida. Naceu en Viena en 1913, no seo dunha acomodada familia xudea. Hedy foi a universidade , e xa dende ben pequena amosou unha grande intelixencia para as matemáticas. Tivo unha vida moi azarosa: mesmo tivo que fuxir de seu primer home: un nazi declarado que lle facía a vida imposible e que lle prohibiu estudar..

 

Hedy rematou na meca do cine ( Hollywood ) onde foi toda unha lenda como actriz nos anos 30 e 40.

A pesares de ser unha grande estrela do cinema, "mataba o tempo " entre rodaxes concebindo inventos: dende un escudo antiaéreo ata modificacións no deseño do Concorde, e sobre todo, xunto co seu amigo o compositor e pianista George Antheil , o esbozo dun sistema de conmutación de frecuencias de radio para a orientación de misiles que non puideran ser interceptados polos inimigos.En 1942 , o goberno dos EE-UU, concedeulle a patente, pero convencer ao exército que a tomara en serio a ela e a Antheil foi imposible. Pero outras empresas empezaron a traballar en distintas aplicacións da idea. Hoxe, os rudimentos daquela tecnoloxía están nos métodos de codificación empregados en conexiones Wi-fi, telefonía móbil e outros campos da comunicación inalámbrica.

Morreu no ano 2000 ( 85 anos ). En 1997, ela e o seu compañeiro Antheil ( a título póstumo ) recibiron o Premio Pioner Awards, da estadounidense Electronic Frontier Foundation. 

Bueno, esta era a última muller que tiñades que descobrir do concurso " As Esquecidas ".

En entradas sucesivas do Blogue, xa vos diremos quen foi o gañador-a