A última viaxe de Mª Teresa Miras Portugal

 

O pasado xoves 27 de maio, morreu Mª  Teresa Miras Portugal.

Nacera no Carballiño no ano 1948. O pasado 11 de febreiro, con motivo da celebración do " Día da Nena e a Muller na Ciencia ", adicámoslle unha entrada neste blogue xunto a Mª Eugenia Pereira, outra científica pioneira  que naceu no pobo. Non vamos a enumerar outra vez todo o inxente traballo e premios que, como científica, investigadora e docente Mª Teresa acadou ao longo da súa extensa carreira profesional. Engadir, iso sí, que foi un exemplo de traballo , humildade e sinxeleza.

Polo seu desexo expreso- aínda que morreu en Madrid- foi enterrada no seu querido Carballiño, ó que voltaba con moita frecuencia. 

                                                    D.E.P.     e ata sempre , Mª Teresa

Letras Galegas 2021

 

O venres 14 de maio, tivo lugar na Biblioteca unha lectura de poemas de Xela Arias, a cargo de alumn@s de 4º de ESO. Tamén houbo elaboración de trípticos sobre a autora. Esta actividade estivo coordinada pola profesora  Ana Lousado ( responsable de Normalización Língüística e integrante do Equipo de Biblioteca ).

 

V I D E 

Convídovos ó espectáculo de non ser para ser de todo.

Vide que vos convido,

a vos ver.

Ven que te reto

a ter ver ti a ti desde ti en ti.

 

I N T E M P E S T I V A ,

serse intempestiva.

É domeala-furia á procura

da froita madura.

 

 

                                           I N C É N D I A T E.

                                                       á calor da observación.

 

                                            E repaso logo a ollada

                                            no pouso

                                           dos afectos.

                                           Non me conteño,

                                           non me conteño e abato

                                           os cormoráns contra as rochas.

 

                                          Non

                                          me

                                         conteño

                                         e abato 

                                         rochas e cormoráns e abatibles e contidos.

 

 

                                                     ........................................

 

 

De certo, a vida ía en serio.

 

Por iso morrer non conta.

Números.

 

Era moza,

cómplice dunha derrota que non

sumabas. Feliz por terte insomne

por inmortal.

 

Xa temos cadáveres amigos

e coñecidos,

sabemos da morte o legado inútil..

Día das Letras Galegas: XELA ARIAS

 

                  1.   MONÓLOGO  ADICTO

Ignoro que lugar é este onde me atopo

cos meus ósos e o silencio das palabras.

Detesto esa voz que vén tan alta

coa que persegues da miña morte detalles.

Só teño para ti xestos primarios.

Despedazada, outros xa van gastados.

Un día tiven desexos e cumprinos,

na roda da fortuna xoguei con talla.

Se xa só teño necesidades, ¿ que dis ti

entre esas frases?. É doutro de quen falas.

Maios

 Aínda que a climatoloxía non acompaña, xa temos aquí o mes de maio, e chegan con el as cantigas e as armazóns de flores . Neste caso, trátase dos fermosos mini-maios que fixeron os rapaces e rapazas de 1º de ESO coa profesora dde galego Isabel Ávarez.

Os 50 libros máis lidos nos Clubs de Lectura no curso 2019/2020