¡ Prohibido Casar, Papá !

¡ Prohibido casar, Papá ! No club de lectura de 1º de ESO, empezamos este novo libro da escritora Fina Casalderrey.

É a historia de Elia, unha rapaza de catorce anos , que ve como seu pai viúvo empeza unha nova relación con Berta, o que non lle gusta nada á rapaza. No pequeno diario que, como case todas as adolescententes escribe Elia quedan moi ben reflexados todos os sentimentos contradictorios que fan presa na rapaza: dende a xenreira que sinte por Berta - a noiva de seu pai- ate o amor polos seus irmáns, o seu pai e mesmo o recordo da súa nai morta. En resúme, esta novela é unha historia sobre sentementos e conflictos humáns a través dos ollos dunha adolescente, narrado dunha forma viva e simpática.

COLONIALISMO: ¿CIVILIZACIÓN?

UNA AVANZADA DEL PROGRESO

Detrás deses dous conceptos, un chisco redundantes, escóndese a ironía feroz con que Conrad nos mostra a crúa realidade do colonialismo: co pretexto de "civilizar" os pobos conquistados , asoballounos e explotounos cometendo todo tipo de abusos, ao tempo que desprezaba e -en moitos casos- aniquilaba os seus costumes e a súa cultura.

Cun estilo aparentemente sinxelo pero, no fondo, denso e cargado de contidos, o autor cóntanos a chegada a un lugar perdido do centro de África de Kayerts e Carlier, dous "brancos" ineptos, incapaces de realizar o seu traballo e de aprezar a natureza, a cultura e o pensamento das tribos coas que conviven. Pola contra, son máis ben os nativos quen tentan adptarse e eles e acollelos con respecto e, mesmo, con afecto (personaxes de Gobila e Makola).

Logo do episodio no que se narra o comercio de escravos -aos que se troca por marfín-, acelérase o proceso de autodestrución dos dous protagonistas que culmina nesa última escena brutal, esperpéntica, chea de violencia e, asemade, de simbolismo (Kayerts "colgado por unha corda de coiro da cruz").

O estilo frío e sen concesións, descarnado e desprovisto de todo adorno que Conrad utiliza pra contar os feitos intensifica e pon, aínda máis, de manifesto a súa dureza e brutalidade.

Carmen Hernández Castejón