A PENA DOS NAMORADOS

O mes de febreiro, é o mes do Antroido ( case sempre )  e o mes de S.Valentín ( sempre ). Aproveitando que quedan moi poucos días para o mesmo, hoxe traemos aquí un lugar emblemático do Carballiño : A Pena dos Namorados. Este conxunto de penedos superpostos, ó carón do río Arenteiro, sempre inspirou lendas, como a que recolleu  Miguel Paans Mosquera, na súa obra : " Lendas de Ourense ", Miguel Paans recolle os amores imposibles de Marta, de familia cristiá e humilde, e Boán de casa adiñeirada e pagán. Boán ten que recurrir ós servicios dunha feiticeira, quen lle prepara unha pócima para Marta, ésta,  toma o bebedizo, pero tolea e remata precipitándose pola peneda. Boán , en plena desesperación, ó coñecer o triste fin da súa amada, tamén se precipita dende a devandita rocha. A tradición comenta que nos días de vento, se escoita o xemido queixoso de Boán enriba da pena dos Namorados. Esta rocha tamén inspirou ó poeta Manuel María, que no seu " Cantigueiro do Orcellón " lle adica un poema:

CANCIÓN  DA  PENA  DOS  NAMORADOS

Vello Mesego pagano:

ti gardas a tradición

de dificar o humano

e humanizar a paixón.

Hai un escuro misterio,

unha fé ben verdadeira:

¡ Na Pena dos Namorados,

na Pena Namoradeira...!

A Pena dos Namorados:

¡ un penedo moi ergueito

e os desexos alampados

que nos abrasan o peito !

A Pena dos Namorados

é cantería moi forte:

¡ está dicindo que o amor

remata vencendo a morte ! .