martes, 22 de decembro de 2020


 F E L I CE S   F E S T A S !!






                                       


luns, 21 de decembro de 2020

NADAL

                                                      P A N X O L I Ñ A S





En Belén Hai Moita Festa.

En Belén hai moita festa
oin pandeiros e gaitas,
vamos a Belén pastores
levemos as nosas frautas.

¡ Ai que noite tan fermosa
que noite tan linda e crara;
a todo o mundo convida
vamos, vamos sin tardanza!.







Canto  de  Nadal  ( orix. de Ourense ).

Vinde picariñas
correide escoitar
antes de que o galo 
comence a cantar.

Hoxe mansa pomba
fror de Jericó
pariu nunhas pallas
o meniño Dios.

Virxiña sin mancha
filla de Judá
¿porque santa reina
pares nun portal?

¿Porque antr´as pallas
ten o teu pichón 
o amor do alento 
da mula e do boy?.







Los  Reyes  Magos  según  mis  padres  ".   Relato corto de Francisco Rodríguez Criado.

Mi padre, que quería hacerse perdonar después de no sé qué lío con su secretaria, nos invitó a toda la familia , durante las vacaciones de Semana Santa, a hacer un viaje por Egipto, donde visitamos, entre otras maravillas, las pirámides de Giza, el Valle de los Reyes y la necrópolis de Dahshur.
Y eso fue un error por su parte, enseñarnos Egipto ( mi madre diría que también el dichoso lío con la secretaria ), porque allí descubrimos en toda su dimensión a los impresionantes camellos ( llegamos a montar en un par de ellos ). Así que después de ver tan cerca a estos mamíferos, a los cuales, por cierto, ya habíamos estudiado en el cole, me resultó de lo más sospechoso que mis padres nos alentaran en la noche del 5 de enero a mi hermana Rosa y a mí a que nos acostáramos pronto en previsión de que el rey Baltasar nos iba a visitar de madrugada, a lomos de su camello, para dejarnos valiosos regalos traídos desde Oriente.




A mi hermana, que solo tenía cuatro años, le hizo mucha ilusión la noticia, pero a mis nueve años ya había cosas que me costaba creer. Así que me dormí sin concederle demasiada importancia al asunto.
Al levantarnos, íbamos a tener regalos en el comedor. Estupendo, pues. No era relevante quien se iba encargar de traerlos, y menos aún si venían de Oriente o de algún centro comercial...
Pero no iba a ser tan sencillo: en plena madrugada unos gritos atronadores que procedían del vestíbulo nos despertaron a mi hermana y a mí. resulta que el camello se había quedado atascado en el quicio de la puerta y tanto él como el rey Baltasar no dejaban de soltar alaridos, con el consiguiente cabreo del resto de vecinos, que subieron muy enfadados hasta nuestro piso para saber qué demonios estaba ocurriendo.
                    Y así estuvimos, durante al menos un par de horas, completamente desquiciados, con los bomberos tratando de desatascar al sufrido animal bajo la atenta mirada de un grupo numeroso de curiosos que no paraban de hacer preguntas. Mi madre, tan servicial, se mostraba apenada de que nuestros visitantes ni siquiera hubieran podido degustar la mandarina, el turrón y el vaso de leche que había dejado para ellos en la mesita del salón. Por otra parte, un agente de Inmigración le preguntó de malos modos al rey Baltasar si tenía los papeles, y otro del SEPRONA no paraba de pedirle las vacunas del camello y el chip de identificación. "¿O es que se cree que uno puede desplazarse en camello sin tener todos los papeles en regla?".
                        Y como todos discutían por detalles nimios, pero nadie se extrañó de que un rey negro venido de Oriente y un camello de notables dimensiones tratasen de colarse en plena madrugada en un decimotercer piso del madrileño barrio de Chamberí, llegué a la conclusión de que no tenía sentido  que yo fuera tan escéptico con las narraciones familiares.
                            Decidí que a partir de ese momento confiaría más en lo que me contasen mis padres, pues no eran tan fabuladores como yo había pensado, y de paso me comprometí a transmitirle a Rosa ese espíritu navideño alimentado por la inocencia.
                               Tanto es así, que durante algún tiempo mi pequeña hermana siguió creyendo que los Reyes Magos proceden de Oriente, los niños vienen de París, y mi padre y la secretaria tan solo eran buenos amigos.

mércores, 25 de novembro de 2020

25-N

 

Aínda que sexa máis virtual, hoxe tampouco faltamos á cita que temos neste día coas mulleres que sofren a violencia só polo feito de seren mulleres. 

Como outros anos, fixemos unha exposición de libros de todo tipo que temos na Biblioteca: novela, ensaio, comic, etc..

Tamén , a Biblioteca serviu como marco para distintas actividades que se levaron á cabo nestes días.

Así, os alumnos-as  de 1º de ESO, coa profesora de Língua e Literatura Galega : Isabel  Álvarez,  organizaron unha " performance " coa canción de Rozalén :  " A Porta Violeta ", na que empregaron tamén a linguaxe de signos.



A  PORTA  VIOLETA

Unha rapaza triste no espello
mírame con prudencia e non quere falar,
hai un monstro gris na cociña
que todo o rompe e non deixa de berrar

Teño unha man no meu pescozo 
que moi sutilmente me impide respirar,
unha venda cobre os meus ollos
podo cheirar o medo, xa se achega.

Teño un gran nó nas cordas,
que emporca a voz ao cantar,
teño unha culpa que me espreme,
ponse nos meus ombreiros e non podo camiñar..







Os alumnos-as de 2º, 3º e 4º de ESO, tamén fixeron distintas actividades coa temática da violencia de xénero, coas profesoras: Almudena Mosquera e Gema  Roiz, dentro dos contidos de valores éticos.






venres, 13 de novembro de 2020

NOVEMBRO, MES DA CIENCIA

.-  " Big Bang. El blog de la verdad extraordinaria ". Luís Ruiz de Gopegui. Belén Gopegui. Edit. S.M.

.-  " Récords increíbles. las cosas más extrañas, rápidas y sorprendentes de nuestro planeta ". Julie Beer/ Michelle Harris. Edit. National Geographic kids.

.-  " 50 Teorías científicas, revolucionarias e imaginativas ".  Paul Parsons. Edit. Blume.

.-  " Hola desde 2030. La ciencia del futuro y tú ". Jan Paul Schutten. 

                                          Edit. S.M.

.-  "  A que cheiran as cores?. A esperada guía para coñecer o cerebro ".

Juan Casto Rivadulla Fernández/ Nuria Díaz ( ilustradora ).

                                                                                              Edit. Galaxia.


.-  " La invención de uno mismo. La vida secreta del cerebro adolescente ".
Sarah- Jayne Blekemore. Edit. Planeta.

.-  " Tu cerebro. ¿Aliado o enemigo?. Guía práctica y fácil para sacarle todo su potencial ".  Gustavo Piera. Edit. Amat.

.-  " El ladrón de cerebros. Compartiendo el conocimiento de las mentes más brillantes ". Pere Estupinyá.  Edit. Random House ( DeBolsillo ).

.-  " La enfermedad como camino . Un método para el descubrimiento profundo de las enfermedades ". Thorwald Dethlefsen/ Rüdiger Dahlke.
                                       
                                                Edit. Random House ( DeBolsillo )



.-  " Las chicas son de ciencias: 25 científicas que cambiaron el mundo ". Irene Cívico/ Sergio Parra/ Nuria Aparicio ( Ilustrac.)
Edit. Penguin Random House.

.-  " As mulleres nas matemáticas ". Matilde Ríos Fachal. Edit. Baía.

.-   " O valor das ideas: a precursora do libro electrónico. Pequena biografía de Ángela Ruiz Robles " . Arantxa Serantes/ Tania Solla .
Edicións Lela.

.-  " Investigadoras galegas ". 2 vols. Iolanda Casal. Edit. Compostela S.A.



.-  " Novo mundo: Isabel Zendal na expedición da vacina "

El Primo Ramón.

No inverno de 1803, partiu de Galicia a Real Expedición Filantrópica da Vacina coa misión de acabar co azote de variola nas colonias españolas de América e as illas Filipinas.
Vinteún nenos recollidos nas casas de expósitos, portaron nos seus propios corpos o fluido curativo. A enfermeira  Isabel Zendal, unha muller de familia humilde, foi a encargada de coidar aos nenos durante a travesía e, acabouse por converter no elo imprescindible dunha xesta que supuxo un punto de inflexión na historia da medeciña.




.-  " En defensa de las vacunas. Protege la salud de tu hijo ". Carlos González.  Edit. Planeta

O médico Carlos González, desmonta neste libro os argumentos dos que estan contra as vacinas, e anima ós  pais a non deixarse enganar e a seguir protexendo a saúde dos seus fillos.

A vacinación é unha das prácticas médicas que máis sofrimento, dor e morte teñen evitado. A historia das vacinas é a historia da loita contra as enfermedades que durante tantos séculos levan provocado millóns de mortes.






 

xoves, 12 de novembro de 2020

NOVEMBRO, MES DA CIENCIA

 

.-  "  A ciencia do día a día ".  V.V.  A.A.. Edit Xerais ( básicos ciencia ).

Respostas rápidas para preguntas enxeñosas : Por que estoupan os flocos de millo?. De onde ven a electricidade?. Poden pensar os ordenadores?.

.-  " Libro dos océanos. Que ameaza o mar?. Esther Gonstalla. 

                      - Editorial Catroventos.

.-  " E fixemos a luz!". Salvador Bará. Biblioteca de Divulgación. Serie Científica. Universidade de Santiago de Compostela.

.-  " Historia do ADN. 40 anos de revolución biotecnolóxica ". Daniel Soutullo.  Edit. Xerais ( básicos ciencia ).

.-  " Mate-glifos.  Orixe e evolución dos símbolos en Matemáticas ".  

Nicanor Alonso/ Miguel Mirás. Edit. Xerais ( básicos ciencia ).


.-  " Ilusiones en movimiento. Más de 90 alucinantes ilusiones ópticas" . V.V. A.A.  Edit. Parramón.
Cres que xa o viches todo?. Pois volve a ollar estas impresionantes ilusións ópticas, que están deseñadas para confundir ao cerebro, de xeito que perciba movementos hipnóticos, malia ser imaxes estáticas.

.-  " Introducción ás relatividades de Einstein ". Ramón Villalta López.. Edit. Xerais ( básicos ciencia ).

"  O Universo matemático. Das ideas e das técnicas ". Antom Labranha.  Edit. Xerais  / básicos ciencia ).

.-  " Aprende electrónica e robótica educativa ". Roberto Montero Miguel. Edit. Xerais ( básicos ciencia ).








mércores, 11 de novembro de 2020

NOVEMBRO, MES DA CIENCIA

Novembreo, é tradicionalmente o mes da Ciencia. Este ano, con maior motivo, debenos celebrar ou recordar o que a humanidade lle debe á Ciencia en xeral, e os científicos/as en particular.

Todos estes libros  que vos propoñemos  están na Biblioteca do centro, esperando que vos animedes a levalos.

.-  Leonardo da Vinci. Desplegables a partir de sus inventos ". Madrid, ediciones Susaeta.

este libro é unha auténtica réplica de varios proxectos do xenial Leonardo da Vinci, que aparecen nos seus cadernos de notas. Texros e ilustracións dan vida ós incribles e proféticos inventos de Leonardo da Vinci: un home adiantado ao seu tempo.

Máis libros de ciencia  que temos na biblioteca a vosa disposición:

.-  "¿A qué altura está o ceo?" .Jorge Mira. Editorial Alvarellos

.-  " Astronomía. A ollo ceibe " . Ramón Mª Aller.. Universidade de Santiago de Compostela.

.-  " Terra. Ciencia, aventuras e sorpresas dunha viaxe arredor do mundo. Xurxo Mariño. Edit. Xerais.

.-  " Os tempos e o clima de Galicia ". A.Martí/J.Taboada/ D. Royé/ X. Fonseca. Edit. Xerais.


   

martes, 27 de outubro de 2020

OUTUBRO MES DAS BIBLIOTECAS

 

¡ Prohibido casar, papá!.

- Elia estaste a portar coma unha nenea malcriada.

-Elia, razoa un chisco.

-Elia, teu pai ten que reface-la súa vida.

-Elia, estás sacando as cousas do sitio.

¡ Elia, Elia, Elia...! Elia son eu, e ás veces, sobre todo pola noite, síntome moi mal. Teño medo, moito medo. Noto como o corazón me bate: bun, bun, bun. Nin sequera me fai falta tocar o peito. Miro ó teito e véxoo ciscado en anacos. Tardo moitas horas, a min parécenme horas, en me quedar durmida. Soño horribles pesadelos e non sei a quen pedir axuda. Ata hai pouco estabamos de marabilla, pero agora resulta que me apareceu un problema que non sei como arranxar.

   Teño preto de catorce anos. Medrei bastante nestes últimos meses. Lévolle ben unha cuarta á avoa Carmiña. Claro que ela é case anana anque non se lle pode dicir porque se pica. O meu pelo é de cor castaña. Levo melena curta. O floco téñoo máis claro. As veces sécoo ó sol e bótolle auga osixenada. A meu pai dígolle que me clarexa ó secalo ó sol, e coa; anque non creo que lle importe moito.


Fina Casalderrey.  " ¡Prohibido casar, papá!  ".  Edit. Galaxia, 1998

 

OUTUBRO MES DAS BIBLIOTECAS

 

"Un  Ataque de  Risa".  entre el chiste y la pared.

No quería levantarse. No podía. Quería dormir un rato más, solo un ratito más...Estaba tan cansado...
Sabía que era imposible. Sus padres no le iban a perdonar el día de instituto, no iban a tener compasión, y menos después de haberlos despertado con este ataque de risa. Si hubiera sido de tos aún, pero habiendo sido de risa, sabía que no tenía nada que hacer; solo podía levantarse y hacer como si no hubiera pasado nada.
Pero estaba tan cansado...
Le dolía todo el cuerpo , sobre todo las piernas, la barriga y la mandíbula, como si en lugar de dormir y descansar hubiera estado bailando y gritando frenéticamente. La culpa no había sido el baile, no. Todo había sido por culpa de mirar el móvil y, en especial, de Segur, que le había mandado dos mensajes seguidos para explicarle el último chiste que corría por el instituto. Era muy, muy, muy, pero que muy bueno, y aunque se estaba muriendo de sueño y estaba cansado, si pensaba en el chiste volvía a asomársele una sonrisita que amenazaba con descontrolarse, con convertirse de nuevo en carcajada, en dolor..



Gabriel  García de Oro.  " Un Ataque de Risa ". Edit. Edebé , 2011

luns, 26 de outubro de 2020

OUTUBRO MES DAS BIBLIOTECAS

 

" El  Camino  ".

Las cosas podían haber sucedido de cualquier otra manera y, sin embargo, sucedieron así. Daniel , el Mochuelo, desde el fondo de sus once años, lamentaba el curso de los acontecimientos, aunque lo acatara como una realidad inevitable y fatal. Después de todo, que su padre aspirara a hacer de él algo más que un quesero era un hecho que honraba a su padre. pero por lo que a él afectaba...

Su padre entendía que esto era progresar; Daniel , el Mochuelo, no lo sabía exactamente. El que él estudiase el bachillerato en la ciudad podía ser, a la larga, efectivamente , un progreso. Ramón, el hijo del boticario, estudiaba ya para abogado en la ciudad, y cuando les visitaba, durante las vacaciones, venía empingorotado como un pavo real y les miraba a todos por encima del hombro; incluso al salir de misa los domingos y fiestas de guardar, se permitía corregir las palabras que don José, el cura, que era un gran santo, pronunciara desde el púlpito. Si esto era progresar, el marcharse a la ciudad a iniciar el bachillerato, constituía, sin duda, la base de ese progreso.

Pero a Daniel, el Mochuelo, le bullían muchas dudas en la cabeza a este respecto. Él creía saber cuanto puede saber un hombre. Leía de corrido, escribía para entenderse y conocía y sabía aplicar las cuatro reglas. Bien mirado, pocas cosas más cabían en un cerebro normalmente desarrollado. No obstante, en la ciudad, los estudios de bachillerato constaban, según decían de siete años y, después, los estudios superiores de la universidad, de otros tantos años, por lo menos. ¿Podría existir algo en el mundo cuyo conocimiento exigiera catorce años de esfuerzo, tres más de los que contaba Daniel?. Seguramente en la ciudad se pierde mucho el tiempo-pensaba el Mochuelo-y, a fin de cuentas, habrá quien al cabo de catorce años de estudio, no acierte a distinguir un rendajo de un jilguero o una boñiga de un cagajón. La vida era así de rara, absurda y caprichosa. El caso era trabajar y afanarse en las cosas inútiles o poco prácticas.


Miguel  Delibes.  " El Camino ".  Edit. Destino, 1980

mércores, 21 de outubro de 2020

OUTUBRO MES DAS BIBLIOTECAS

" O  Descarrilamento  do  Tren "
A nova estendeuse por Rapariz coma auga por un regueiro. " ¡Descarrilou o tren!.¡Desacarrilou o tren! ", contoulle á miña nai unha veciña que baixaba con presa pola beiravía de lousas dispostas para esnafrarse. Lembro que eu e máis algún neno do barrio, xa mozotes, fomos correndo á estación polo carreiro parello ao muro que separaba da ferrovía e morría nun túnel de paso que enfiaba coa avenida de terrazos e os tileiros. Había moito rebumbio cando chegamos, pero a escena era propia dunha daquelas películas en branco e negro que viamos na televisión da señora Maruja. Metros antes do edificio central, chegando desde Ourense, a locomotora ficaba pousada cara ao seu costado dereito con dous ou tres vagóns fóra do seu carril, un envorcado. Era un convoi de mercadorías.
  Había moito curioso por alí, e tamén a Garda Civil, pero non recordo ver feridos, pois se o maquinista e máis o axudante se mancaran, seguro que xa os levaran a algún médico da vila, xa que daquela outra alternativa non había se non era grave. Pero estaba a suceder cousa insólita. Como se fose raqueiros do XIX na Costa da Morte, a xente levaba galletas e garrafóns de viño. O das galletas ben me acordo, pero non sei se eran galletas María ou dos que chamaban churruscos, e algún coido que ata empregou carretillas. O do viño téñoo máis difuso. Quizais eran garrafóns, pero outros aseguráronme que o vagón era dos cisterna. Aposto máis polos garrafóns, e ademáis de Castela. Se gardo pegada daquel accidente quizais foi por descubrir que aqueles vagóns pechados dos que nunca sabiamos da súa carga, de súpeto asomaban as súas suculentas tripas...



Miguel Anxo Fernández :  " O Chucuchú  de Rapariz ".  Fragmento da antoloxía : " O Libro dos Trens . Edit. Galaxia, 2019




" Carrusel "

[ .. cando eramos pequenas, gustábanlle os crebacabezas. A min non, pero despois resultou que algo na miña propia  cabeza deixou de funcionar como debería e rompeu o meu mundo en centos de achas de madeira que nunca souben axuntar ben, porque non aprendín a facelo cando me tocaba. Eu admirei sempre a capacidade que esixe o xogo, a constancia de non caludicar, a infinita paciencia e a elaboración dun método propio que se altera e se reformula, calmadamente, a medida uqe avanza o proceso. Esas eran as cousas que ela sabía facer: se eu era quen de improvisar remendos impensables non máis irregular dos rachóns, descubríame, en cambio, incapaz de recoller fragmentos que cimentasen de novo os edificios derruídos.. ]



Berta  Dávila. Fragmento de: " Carrusel ".  Edit. Galaxia, 2019





Amor  de  Artur.

Rei Artur soupera, pola boca mesturada de Galván, que Guenebra lle era infidel con Lanzarote.
          Polo paseo dos grandes fieitos, beirado de dalias, avanzaba senlleiro o monarca de corazón mancado. Toda a dor do mundo trabáballe nas gorxas coa fereza do lince. Ao final do parque, con aceno torvo, a torre sombriza da Dorosa Garda erguía os seus adarves contra un ceo de chumbo no que xiraba un exército de pequenos diabos ou víncaros chilrantes. Nobre o rostro descomposto, globos de marrón e azur baixo da ollada, Rei Artur chorou con bagullas de fogo e o xemer encañecíalle de cuspe os bigodes e a barba. ¡Guenebra, Lanzarote! Ela fora a benamada, a única, a gavota do mencer chuvento, a pel cegadora de neve ardorosa, a seguranza pétrea dos estados, o azafrán dos xantares de cirimonia, cendal de Persia na fronte queimada dos estíos..].


X.L. Méndez  Ferrín.  " Amor de Artur "  ( fragmento ).  Edic. Xerais.





Bocarribeira.

"¡Achega lume ó Paraño!"
- fala ó Avión a Martiñá-
" que pa bica do poente
hai de acender de mañá".

          🔅🔅🔅


 Raia o día, ven a noite,
chega e vaise o panadeiro...
Ca fariña dos vivires
o sol coce no rueiro.

        🔅🔅🔅


Nos Chaos de Amoeiro
-vento, pan. area-
triste psaxeiro
deixa a sombra negra
que o vento abanea.


      🔅🔅🔅



Ramón  Otero  Pedrayo.  " Bocarribeira. Poemas para ler e queimar ". Edit. Galaxia, 2005








































domingo, 18 de outubro de 2020

LOUISE GLÜCK


 A  poetisa estadounidense Louise Glück ( Nueva York 1943 ), foi a gañadora do Premio Nobel de Literatura 2020.

Este premio que  concede anualmente a Academia Sueca, foi notificado o pasado 8 de outubro.

A poesía de Glück se centra na dolorosa realidade do ser humano, abordanto temas como a morte, a infancia e a vida familiar: sempre toca temas universais, inspirándose nos mitos e motivos clásicos.

Aquí vos deixamos unha pequena mostra da producción literaria da última gañadora do Nobel de Literatura. Aproveitando tamén que está moi próxima a data de celebración do " Día das Escritoras " .



" La  Decisión  de  Odiseo "
 
El gran hombre le da la espalda a la isla
su muerte no sucederá ya en el paraiso
ni volverá a oir.
Los laudos del paraiso entre olivos.
Junto a las charcas cristalinas bajo los cipreses.

Da comienzo ahora el tiempo en el que oye otra vez
ese latido que es la narración
del mar, al alba cuando su atracción es más fuerte.
Lo que nos trajo hasta aquí, nos sacará de aquí; nuestra nave
se mece en el agua teñida del puerto.

Ahora el hechizo ha concluido.
Devuélvele su vida,
mar que solo sabes avanzar.

  

   (  Do  libro  " Praderas " )



19 DE OUTUBRO : DÍA DAS ESCRITORAS

 

"  O Día das Escritoras " é unha iniciativa promovida pola Biblioteca Nacional de España en colaboración  coa Federación Española de Mujeres Directivas, Ejecutivas, Profesionales y Empresarias e coa asociación Clásicas  y  Modernas.

O obxectivo fundamental, é reivindicar o labor e o legado das escritoras a través da historia.

Como en edicións anteriores, a data elexida  é o luns  máis cercano á festividade de Teresa de Jesús, o 15 de outubro.

No blogue das Bibliotecas escolares de Galicia ( Consellería de Cultura, Educación e Universidade ), tendes unha interesante recompilación de fragmentos de escritoras galegas, só tendes que premer no seguinte enderezo electrónico.

venres, 9 de outubro de 2020

OUTUBRO, MES DAS BIBLIOTECAS



 Estamos xa en pleno mes de outubro, considerado o mes-por excelencia-das bibliotecas, o que quere dicir dos libros.


O pasado 19 de xuño,  morría en  Los Ángeles Carlos Ruíz Zafón, considerado un dos escritores máis importantes en língua española dos últimos 25 anos.

Ruíz Zafón  naceu en Barcelona no ano 1964. Estudou Ciencias da Información, traballou no mundo da publicidade, chegando a ser director creativo. Dende 1992, decidiu centrarse na escritura, e despois do éxito da súa primeira novela : " El Príncipe de la Niebla ", emigrou a Estados Unidos, onde seguiu escribindo guións e publicando libros.

As primeiras obras de Zafón, pertencen ao xénero xuvenil:  " El príncipe de la niebla "  " El palacio de la medianoche ", " Las luces de septiembre " " Marina ".

En 2001 , publica: " La sombra del viento ",  traducida a 45 idiomas e que se converteu nun éxito de ventas ( máis de 12 millóns de exemplares vendidos ). Ruíz Zafón, daríalle logo unha continuidade con : " El juego del ángel ", " El prisionero del cielo " " El laberinto de los espíritus ". Estes catro libros compoñen a tetraloxía :  " El cementerio de los libros olvidados ".

Reproducimos aquí, o arranque da primeira novela da tetraloxia :  " La  Sombra del Viento " que é tamén a máis famosa e a máis lida.


" Todavía recuerdo aquel amanecer en que mi padre me llevó por primera vez a visitar el Cementerio de los libros Olvidados.
...[ - Anda. Daniel , vístete. Quiero enseñarte algo-dijo
     - ¿Ahora?. ¿A las cinco de la mañana?.
     - Hay cosas que solo pueden verse entre tinieblas-insinuó mi pader blandiendo una sonrisa enigmática que probablemente había tomado prestada de algún tomo de Alejandro Dumas.
...- Daniel, lo que vas a ver hoy no se lo puedes contar a nadie. 
...Bienvenido al Cementerio de los libros olvidados : este lugar es un misterio, un santuario. Cada libro, cada tomo que ves, tiene alma. El alma de quien lo escribió, y el alma de quienes lo leyeron y vivieron y soñaron con él. Cada vez que un libro cambia de manos, cada vez que alguien desliza la mirada por sus páginas, su espíritu crece y se hace fuerte. Hace ya muchos años, cuando mi padre me trajo aquí por primera vez, este lugar ya era viejo. Quizá tan viejo como la misma ciudad... ].
..[ Te diré lo que mi padre me dijo a mí. Cuando una biblioteca desaparece, cuando una librería cierra sus puertas, cuando un libro se pierde en el olvido, los que conocemos este lugar, los guardianes, nos aseguramos de que llegue aquí. En este lugar, los libros que ya nadie recuerda, los libros que se han perdido en el tiempo, viven para siempre, esperando llegar algún día a las manos de un nuevo lector, de un nuevo espíritu. En la tienda nosotros los vendemos y los compramos, pero en realidad los libros no tienen dueño. Cada libro que ves aquí ha sido el mejor amigo de alguien. Ahora solo nos tienen a nosotros..]


martes, 6 de outubro de 2020

NORMAS DA BIBLIOTECA ANTE O COVID-19

 Pola seguridade de todos, este ano  elaboramos unhas normas especiais para a biblioteca. Non puidemos ter a visita  guiada   cos cursos de 1º de ESO. Houbo que aproveitar as horas de titoría para reunir o alumnado de 1º de ESO e informarlles das novas normas con respecto ó uso da biblioteca. .Facemos aquí un pequeno resúmo das mesmas.



LIMPAR  AS  MANS  CON  XEL  HODROALCOHÓLICO  AO  ENTRAR  E  SAIR  DA  BIBLIOTECA.





     USA  SEMPRE  A  MÁSCARA.





  

MANTER  SEMPRE  A  DISTANCIA  DE  SEGURIDADE.


                  



PARA  A  LECTURA  E  CONSULTA  EN  SALA, NON  LEVANTARSE  DA  MESA.


HAI  QUE  PEDIR  OS  LIBROS,  PELÍCULAS  E  CALQUERA  TIPO  DE  MATERIAL  AO  PERSOAL  ENCARGADO  DA  BIBLIOTECA, XA QUE NON  SE  PODEN  MANIPULAR  E  TOCAR  OS  ANDEIS  E  OS  MOBLES








NAS  MESAS,  SENTA  SÓ  ONDE  ESTEA   PERMITIDO.













AO  REMATAR,  LIMPA  O  ESPAZO  QUE  ACABAS  DE  USAR.







Estas foron algunhas das cuestións máis importantes que se trataron cos alumnos-as  da ESO. Tamén se puxo á disposición do alumnado,  un novo e-mail da biblioteca:  biblio@iesnumero1.com, que serve fundamentalmente como ferramenta  de comunicación e colaboración do alumnado coa Biblioteca. Empregarémolo fundamentalmente para que  : solicitedes  libros ou películas en préstamo, para facer subxestións sobre distintos materiais  que pensedes que pode ser interesante que estén na biblioteca, ou enviar calquera tipo de información que queirades logo compartir coa publicación neste blogue.

sábado, 30 de maio de 2020

LIBROS SOBRE CIENCIA NA BIBLIOTECA DO IES Nº 1

" Sapiens. De animales a dioses. Breve historia de la humanidad ".
Autor: Yuval Noah Harari. 

" Cómo logrou a nosa especie imporse na loita pola existencia?. Por qué os nosos ancestros recoletores se uniron para crear cidades e reinos ?. Cómo chegamos a crer en deuses, nacións ou nos dereitos humanos; confiar no diñeiro, nos libros ou nas leis ?. Cómo rematamos sometidos á burocracia, ós   horarios e ó consumismo?.
Cómo será o mundo nos milenios vindeiros  ?. "

En " Sapiens " ,  Yuval Noah Harari traza unha breve historia de humanidade, dende os primeiros humanos que camiñaron sobre a terra ata os radicais e ás veces devastadores avances das tres grandes revolucións que a nosa especie ten protagonizado: a cognitiva, a agrícola e a científica. A partires de disciplinas tan diversas como   a bioloxía, a antropoloxía, a palentoloxía ou a economía, o autor explora cómo as grandes correntes da historia  determiñaron a nosa sociedade, os animais ou as plantas que nos rodean e mesmo a nosa personalidade.

"  Sapiens . de animales a dioses. Breve historia de la humanidad ". Yuval Noah Harari.

                                            Edit. Penguin Random House. Barcelona 2015. Colec. Debate.






" Big Van Ciencia. Científicos sobre ruedas "
. Un colectivo de 19 investigadores : físicos, inxenieiros, bioquímicos, matemáticos ..contan dun xeito coloquial e divertido os últimos avances da ciencia. Consta de 2 vol.  :  " Si tú me dices gen lo dejo todo" monólogos científicos para reirte de los teoremas, las bacterias y demás curiosidades ".
" Si venimos del mono. ¿ Por qué somos tan cerdos ? . Y otras preguntas interesantes , locas, frikis y descacharrantes de la ciencia y sus alrededores "




" Big Van Ciencia. Científicos sobre ruedas ".  V.V.  A.A.


         Edit. La Esfera de los Libros. Madrid 2016




 



"Vida en el universo. Una introducción a la astrobiología"
Autor:  Lewis Dartnell.

A astrobioloxía é o estudo da vida no universo, sendo na actualidade un dos campos de coñecemento científico que suscita máis interese. Neste libro, L.Dartnell, ofrece mesmo o   afeizoado  coma ao  publico non especialista un completo e sintético panorama actual dos principais retos desta apixoante área do saber : traza a historia da Terra,  profundiza en Marte como mundo habitable e discute as posibilidades de vida noutros mundos do Sistema Solar.

" Vida en el Universo. Una introducción a la astrobiología " . Lewis  Dartnell.

.- Alianza Editorial. Madrid , 2013. Colec. " El Libro de Bolsillo "




 
" Abrir en caso de apocalipsis. Guía rápida para reconstruir la civilización ".
Autor: Lewis  Dartnell.

Unha pandemia incontrolabel, o impacto dun meteorito ou unha guerra nuclear; polo motivo que sexa, o mundo que coñecemos desapareceu, e os poucos sobrevivintes deben comenzar de cero.
Cales son os coñecementos fundamentais necesarios para reconstruir a nosa civilización?.
Tras recoller o pouco que queda, cómo se pode empezar a producir o esencial?. Cómo cultivar alimentos, xenerar electricidade, preparar medeciñas ou extraer metal das rochas ? ".


.- " Abrir en caso de apocalipsis . Guía rápida para reconstruir la civilización ". Lewis  Dartnell.

.- Edit. Penguin Random House. Barcelona, 2015.   Colec. " Debate ".





"" Este no es otro libro de Matemáticas . Un libro inteligente de actividades artísticas ".
Autoras: Anna Weltman ( textos ); Charlotte Milner ( ilustrac.)

" Dende facer perfectos polígonos de papel e teselas cúbicas con debuxos de gatos ata rizar o rizo con espirais de números e debuxos con pezas de dominó.

Descubre a Arte nas matemáticas , e as Matemáticas na arte, tanto dentro como fóra do papel.



.- " Este no es otro libro de matemáticas. Un libro inteligente de actividades artísticas "
               Anna  Weltman / Charlotte Milner.  Edit. Blume, 2017.





" Mate-glifos. Orixe e evolución dos símbolos en Matemáticas ".
Autores: Nicanor Alonso / Miguel Mirás.

Cunha linguaxe accesible a todos os públicos, este libro percorre a historia das Matemáticas a través dos seus símbolos, dende os glifos dos xeroglíficos exipcios ata a sofisticada notación actual.



.- " Mate-glifos. Orixe e evolución dos símbolos en Matemáticas ". Nicanor Alonso/Miguel Mirás.
                          Edit. Xerais. Vigo, 2019. Colec. " Xerais Básicos Ciencia "







" El contable hindú ". 
Autor :  David Leavitt.

Unha mañá de xaneiro de 1913, G.H. Hardy- excéntrico e carismático, e considerado un dos máis grandes matemáticos ingleses de seu tempo- recibe un sobre misterioso con abundantes selos indios. Dentro atopa unha carta un tanto incoherente dun humilde contable de Madrás, Srinivasa Ramanujan, que dice ser matemático e afirma estar moi cerca de atopar a solución a un dos máis grandes problemas matemáticos da época.

Baseada nun feito real, este libro conta a historia verdadera da extrana  e finalmente tráxica relación entre un admirado matemático británico e un xenio autodidacta e descoñecido



.-  " El contable hindú ".  David  Leavitt.
.- Edit. Anagrama. Barcelona, 2011.  Colec.  " Panorama de narrativas " .






" Cuentos y leyendas de las Matemáticas ".
Autor: Vicente Muñoz Puelles.

As matemáticas pareceron , en diferentes lugares e culturas, pola necesidade de levar as contas e medir as terras. Hoxe constituen unha linguaxe universal, de tal xeito que, se nos chegara unha mensaxe procedente doutra galaxia estaría expresado de forma matemática, e que, se algún día as definicións matemáticas que se enviaron en sondas espaciais , poderían ser interceptadas e interpretadas por intelixencias non humanas.

.- "  Cuentos y Leyendas de las Matemáticas ".   Vicente Muñoz Puelles.
.-  Edit. Anaya.  Madrid, 2017.  Colec. " Tus Libros, Cuentos y Leyendas "


                                                                   





























































domingo, 17 de maio de 2020

LETRAS GALEGAS 2020

A Real Academia Galega adica este ano 2020 o Día das Letras Galegas a Ricardo Carvalho Calero ( Ferrol-1910/ Santiago de Compostela-1990 )
Foi un historiador da literatura, crítico, filólogo , lingüista e escritor.
Foi tamén o primeiro catedrático de Língua e Literatura Galegas da Universidade de Santiago de Compostela. Carvalho Calero ten unha extensa obra, a destacar a publicación en 1963 de : " Historia da Literatura Galega ", e tamén incursionou no eido da narrativa coa novela 
" Scorpio ", ou da poesía, cun poema que aquí deixamos.

ELEGÍA  VENECIANA.

Podedes-me borrar do Libro de Ouro, meus compatricios.
Hai tempo que non coido se o turco rube ou baixa,
e os meus buques están ancorados no molle.

Non me tenta ocultar a miña calva
baixo a tiara do dogo.
Un corno e un roupón non me preservarían
dos arrañóns de tantos senadores.

Que outro celebre as núpcias co mar.
A boca desa esposa é demasiado amarga.
Prefiro-me solteiro, ceibe de tal beleza,
que abala como quer e atraizoa aos seus homes.

Ti, Fóscarit; ti Dándolo; ti Loredano, ollades-me
sen dúbida co horror con que a un irmán perdido,
quizá teño sangue dun Otelo ignorado,
e o meu torgo non é enxebre de Aquilea.

Non me retratarán Bellini nen Tiziano,
escuro morrerei, pobre gallo esquecido.
Mais ollo o mar rillar as pedras de Venécia
e atopo triste o antroido da Vella Serenísima.

   " Futuro Condicional "  1961, 1980, 1982 .  ( escolma de Pilar Pallarés ).

Deixo aquí algúns interesantes enlaces para saber máis do autor.




sábado, 16 de maio de 2020

DÍA DAS LETRAS GALEGAS

Dende o ano 1963, cada 17 de maio vense celebrando en Galicia o Día das Letras Galegas. Trátase de homenaxear cada ano a distintas persoas que destacaron pola súa aportación literaria ao idioma galego.
A data desta celebración-17 de maio - escolleuse por coincidir coa publicación no ano 1863 da obra " Cantares Gallegos " de Rosalía Castro, que marca o principio do " Rexurdimento " período que supuxo a revitalización da língua galega como un medio de expresión social e cultural para toda a comunidade..
Nin que dicir ten que a primeira celebración do ano 1963 foi adicada á figura de Rosalía Castro.
58 autores-as foron homenaxeados ata agora: Castelao, Celso Emilio Ferreiro, Eduardo Blanco-Amor, Álvaro Cunqueiro, Cuevillas, Otero Pedrayo, Curros Enríquez, Noriega Varela, Luís Pimentel, Ánxel Fole. etc..
Como curiosidade: aínda que Rosalía de Castro foi a primeira homenaxeada, tan só tres mulleres máis conseguiron esta distinción  da Real Academia Galega: Francisca Herrera Garrido ( 1987 ) , María Mariño ( 2007 ) e Mª Victoria Moreno ( 2018 )