F E L I CE S F E S T A S !!
P A N X O L I Ñ A S
.- " Récords increíbles. las cosas más extrañas, rápidas y sorprendentes de nuestro planeta ". Julie Beer/ Michelle Harris. Edit. National Geographic kids.
.- " 50 Teorías científicas, revolucionarias e imaginativas ". Paul Parsons. Edit. Blume.
.- " Hola desde 2030. La ciencia del futuro y tú ". Jan Paul Schutten.
Edit. S.M.
.- " A que cheiran as cores?. A esperada guía para coñecer o cerebro ".
Juan Casto Rivadulla Fernández/ Nuria Díaz ( ilustradora ).
Edit. Galaxia.
.- " A ciencia do día a día ". V.V. A.A.. Edit Xerais ( básicos ciencia ).
Respostas rápidas para preguntas enxeñosas : Por que estoupan os flocos de millo?. De onde ven a electricidade?. Poden pensar os ordenadores?.
.- " Libro dos océanos. Que ameaza o mar?. Esther Gonstalla.
- Editorial Catroventos.
.- " E fixemos a luz!". Salvador Bará. Biblioteca de Divulgación. Serie Científica. Universidade de Santiago de Compostela.
.- " Historia do ADN. 40 anos de revolución biotecnolóxica ". Daniel Soutullo. Edit. Xerais ( básicos ciencia ).
.- " Mate-glifos. Orixe e evolución dos símbolos en Matemáticas ".
Nicanor Alonso/ Miguel Mirás. Edit. Xerais ( básicos ciencia ).
Novembreo, é tradicionalmente o mes da Ciencia. Este ano, con maior motivo, debenos celebrar ou recordar o que a humanidade lle debe á Ciencia en xeral, e os científicos/as en particular.
Todos estes libros que vos propoñemos están na Biblioteca do centro, esperando que vos animedes a levalos.
.- Leonardo da Vinci. Desplegables a partir de sus inventos ". Madrid, ediciones Susaeta.este libro é unha auténtica réplica de varios proxectos do xenial Leonardo da Vinci, que aparecen nos seus cadernos de notas. Texros e ilustracións dan vida ós incribles e proféticos inventos de Leonardo da Vinci: un home adiantado ao seu tempo.
Máis libros de ciencia que temos na biblioteca a vosa disposición:
.- "¿A qué altura está o ceo?" .Jorge Mira. Editorial Alvarellos
.- " Astronomía. A ollo ceibe " . Ramón Mª Aller.. Universidade de Santiago de Compostela.
.- " Terra. Ciencia, aventuras e sorpresas dunha viaxe arredor do mundo. Xurxo Mariño. Edit. Xerais.
.- " Os tempos e o clima de Galicia ". A.Martí/J.Taboada/ D. Royé/ X. Fonseca. Edit. Xerais.
¡ Prohibido casar, papá!.
- Elia estaste a portar coma unha nenea malcriada.
-Elia, razoa un chisco.
-Elia, teu pai ten que reface-la súa vida.
-Elia, estás sacando as cousas do sitio.
¡ Elia, Elia, Elia...! Elia son eu, e ás veces, sobre todo pola noite, síntome moi mal. Teño medo, moito medo. Noto como o corazón me bate: bun, bun, bun. Nin sequera me fai falta tocar o peito. Miro ó teito e véxoo ciscado en anacos. Tardo moitas horas, a min parécenme horas, en me quedar durmida. Soño horribles pesadelos e non sei a quen pedir axuda. Ata hai pouco estabamos de marabilla, pero agora resulta que me apareceu un problema que non sei como arranxar.
Teño preto de catorce anos. Medrei bastante nestes últimos meses. Lévolle ben unha cuarta á avoa Carmiña. Claro que ela é case anana anque non se lle pode dicir porque se pica. O meu pelo é de cor castaña. Levo melena curta. O floco téñoo máis claro. As veces sécoo ó sol e bótolle auga osixenada. A meu pai dígolle que me clarexa ó secalo ó sol, e coa; anque non creo que lle importe moito.
Fina Casalderrey. " ¡Prohibido casar, papá! ". Edit. Galaxia, 1998
" El Camino ".
Las cosas podían haber sucedido de cualquier otra manera y, sin embargo, sucedieron así. Daniel , el Mochuelo, desde el fondo de sus once años, lamentaba el curso de los acontecimientos, aunque lo acatara como una realidad inevitable y fatal. Después de todo, que su padre aspirara a hacer de él algo más que un quesero era un hecho que honraba a su padre. pero por lo que a él afectaba...
Su padre entendía que esto era progresar; Daniel , el Mochuelo, no lo sabía exactamente. El que él estudiase el bachillerato en la ciudad podía ser, a la larga, efectivamente , un progreso. Ramón, el hijo del boticario, estudiaba ya para abogado en la ciudad, y cuando les visitaba, durante las vacaciones, venía empingorotado como un pavo real y les miraba a todos por encima del hombro; incluso al salir de misa los domingos y fiestas de guardar, se permitía corregir las palabras que don José, el cura, que era un gran santo, pronunciara desde el púlpito. Si esto era progresar, el marcharse a la ciudad a iniciar el bachillerato, constituía, sin duda, la base de ese progreso.
Pero a Daniel, el Mochuelo, le bullían muchas dudas en la cabeza a este respecto. Él creía saber cuanto puede saber un hombre. Leía de corrido, escribía para entenderse y conocía y sabía aplicar las cuatro reglas. Bien mirado, pocas cosas más cabían en un cerebro normalmente desarrollado. No obstante, en la ciudad, los estudios de bachillerato constaban, según decían de siete años y, después, los estudios superiores de la universidad, de otros tantos años, por lo menos. ¿Podría existir algo en el mundo cuyo conocimiento exigiera catorce años de esfuerzo, tres más de los que contaba Daniel?. Seguramente en la ciudad se pierde mucho el tiempo-pensaba el Mochuelo-y, a fin de cuentas, habrá quien al cabo de catorce años de estudio, no acierte a distinguir un rendajo de un jilguero o una boñiga de un cagajón. La vida era así de rara, absurda y caprichosa. El caso era trabajar y afanarse en las cosas inútiles o poco prácticas.
Miguel Delibes. " El Camino ". Edit. Destino, 1980
Ruíz Zafón naceu en Barcelona no ano 1964. Estudou Ciencias da Información, traballou no mundo da publicidade, chegando a ser director creativo. Dende 1992, decidiu centrarse na escritura, e despois do éxito da súa primeira novela : " El Príncipe de la Niebla ", emigrou a Estados Unidos, onde seguiu escribindo guións e publicando libros.
As primeiras obras de Zafón, pertencen ao xénero xuvenil: " El príncipe de la niebla " , " El palacio de la medianoche ", " Las luces de septiembre ", " Marina ".
En 2001 , publica: " La sombra del viento ", traducida a 45 idiomas e que se converteu nun éxito de ventas ( máis de 12 millóns de exemplares vendidos ). Ruíz Zafón, daríalle logo unha continuidade con : " El juego del ángel ", " El prisionero del cielo ", " El laberinto de los espíritus ". Estes catro libros compoñen a tetraloxía : " El cementerio de los libros olvidados ".
Reproducimos aquí, o arranque da primeira novela da tetraloxia : " La Sombra del Viento " que é tamén a máis famosa e a máis lida.
Pola seguridade de todos, este ano elaboramos unhas normas especiais para a biblioteca. Non puidemos ter a visita guiada cos cursos de 1º de ESO. Houbo que aproveitar as horas de titoría para reunir o alumnado de 1º de ESO e informarlles das novas normas con respecto ó uso da biblioteca. .Facemos aquí un pequeno resúmo das mesmas.
LIMPAR AS MANS CON XEL HODROALCOHÓLICO AO ENTRAR E SAIR DA BIBLIOTECA.
PARA A LECTURA E CONSULTA EN SALA, NON LEVANTARSE DA MESA.
HAI QUE PEDIR OS LIBROS, PELÍCULAS E CALQUERA TIPO DE MATERIAL AO PERSOAL ENCARGADO DA BIBLIOTECA, XA QUE NON SE PODEN MANIPULAR E TOCAR OS ANDEIS E OS MOBLES