lunes, 12 de marzo de 2012

ENDEREZO DESCOÑECIDO


As grandes traxedias universais cobran unha nova dimensión cando as individualizamos e as vemos de preto.
Ao aplicar a lente do microscopio para acercar o caso particular, a traxedia faise mais real, máis concreta, máis persoal e humana; e é entón cando nos facemos aínda maís conscientes do seu verdadeiro alcance.
"Enderezo descoñecido" é un golpe seco e directo ao máis profundo da nosa conciencia. Cunha economía absoluta de calquera elemento superfluo e sen contemplacións, ponnos fronte á traxedia persoal duns individuos que se ven abocados a ela como consecuencia do Holocausto nazi. A amizade, o amor, o compañeirismo, os bos sentimentos...vanse destruíndo e van deixando paso ao rancor, ao odio, ao racismo, ao desprezo, o resentimento e a vinganza. Todo en aras dunha ideoloxía detrutiva e xenófoba.
Ao mesmo tempo, a novela amósanos o proceso mediante o cal un individuo pode ir transformando e radicalizando o seu pensamento político ata se transformar il mesmo no máis íntimo: nos seus sentimentos.
A estrutura epistolar, ao se tratar de cartas persoais, contribúe a esa aproximación ao particular.
O máis duro é comprobar que o drama histórico é, sobor de todo, un drama individual, de persoas normais coma nos e que, a calaquera nos podería suceder algo semellante en calquera momento.
Non se pode dicir máis con menos e dicilo, ademáis dunha maneira tan sobria e intensa. Toda a novela é un aldabonazo duro e directo ao noso interior. O final...maxistral, sobrecolledor.
Creo non equivocarme demasiado se digo que, para todos os que formamos este clube de lectura, esta foi a obra máis impactante de todas as incluídas no presente curso.

No hay comentarios:

Publicar un comentario