venres, 26 de abril de 2013

BIBLIOTECAS NA RÚA

Este ano decidimos conmemorar o  Día  Internacional do Libro dun xeito especial : trátase de saír  á rúa- neste caso á Praza do Concello  do Carballiño- e amosarlle os veciños e veciñas parte das cousas que estamos facendo na Biblioteca. Foi unha experiencia na que participamos xunto coa  Biblioteca Municipal e o IES " Chamoso Lamas ".

A experiencia resultou  do máis interesante e gratificante para todos os alumn@s que participaron na mesma.



A  xornada empezou  ás seis da tarde na Praza, con un Grupo de Contacontos para animar aos máis pequenos

                                








Nos dous expositores que nos facilitou o Concello, puxemos unha pequena mostra de libros do fondo da Biblioteca.
Tentamos de levar unha pequena representación do que temos na Biblioteca: narrativa en castelán e en galego, comics, películas, e tamén unha pequena mostra do noso Fondo de Documentación Local, que foi un dos recunchos máis concorridos.

Puxemos en marcha a campaña "  Faite soci@ da Biblioteca do IES Nº 1 "  como vedes nas imaxes: trátase de abrir a Biblioteca a todos os veciñ@s no que atinxe ao servizo de préstamo de libros e de películas.



Esta actividade foi levada  a cabo polos alumn@s integrados no Club de Lectura de 1º de ESO e tamén polos alumnos do Equipo de Biblioteca. Dende aquï quero darlle as grazas a todos eles pola súa magnífica colaboración e participación tan entusiasta.
Mentras os alumnos do Equipo da Biblioteca atendían os dous expositores e daban información a todos os que se acercaban aos mesmos, os alumn@s do Club de Lectura organizaron unha especie  de comando literario: identificados cunhas gorriñas nas que figuraba o logo e o nome do noso centro

se distribuiron por toda a praza e rúas adxacentes, aproveitando o bo tempo e a gran afluencia de xente nas terrazas. As integrantes do " comando ", despois de identificarse, pedían amablemente se lle daban permiso para ler un pequeno fragmento dun libro.Cando remataban lle deixaban o texto e   tamén un marcapáxinas de regalo .

A iniciativo tuvo moi boa acollida e, en xeral a xente amosouse encantada e moi amable coas rapazas.





Se leron pequenos fragmentos de obras como: " Madame Bovary " de Gustave Flaubert, " El amor en los tiempos del cólera " de Gabriel García Márquez, " A esmorga ", de Eduardo Blanco-Amor; " Donde el corazón te lleve " de Susanna Tamaro; "  Terra Brava " de  Ánxel Fole; " Amor de Artur " de Xosé L. Méndez  Ferrin;  " Unha historia que non vou contar " de Simón Cid Cabido.







" Merlín e familia ", de Álvaro Cunqueiro;  " La sombra del viento " de Carlos Ruíz Zafón. 
" La mecánica del corazón " de Mathias Malzieu. " Como agua para chocolate " de Laura Esquivel. " Memorias dun neno labrego " de Xosé Neira Vilas; " Vento ferido " de Carlos Casares.

Tamén houbo tempo de ler poemas como : " Documentos persoaes " de Manuel María, " O soño sulagado " de Celso Emilio Ferreiro..




Tampouco nos esquecemos dos escritores do Carballiño, e os rapaces e rapazas leron tamén pequenos fragmentos de : " La Cruz del Salvador ", de  Juán M. Valcárcel, ou " Lume de Cobiza ", de Miguel  Anxo Fernández, tendo en conta ademais que O Carballiño é o escenario onde se desenvolve a maior parte da acción en ditas novelas.

Para rematar, tamén quero agradacer os veciños/as do Carballiño, a súa colaboración e a amabilidade con que atenderon a este voluntarioso " comando literario "

UNHA EXPERIENCIA MOI INTERESANTE QUE AGARDAMOS PODER REPETIR




martes, 23 de abril de 2013

MEDIO PAN Y UN LIBRO: MANIFIESTO DE FEDERICO GARCÍA LORCA

Por casualidad, hace unos días, cayó en mis manos este discurso que  Federico García Lorca pronunció en septiembre de 1931 con motivo de la inauguración de la biblioteca de su pueblo natal, Fuente Vaqueros. Se trata de un breve texto a favor de los libros como medios de llegar al conocimiento. Este 23 de abril de 2013 quiero compartir con vosotros un extracto del mismo.

MEDIO PAN Y UN LIBRO

[ ...]

" Cuando alguien va al teatro, a un concierto, o a una fiesta de cualquier índole que sea, si la fiesta es de su agrado, recuerda inmediatamente y lamenta que las personas que él quiere no se encuentren allí. < lo que le gustaría  esto a mi hermana, , a mi padre >,piensa y no goza ya del espectáculo sino a través de una leve melancolía. Ésta es la melancolía que yo siento, no por la gente de mi casa, que sería pequeño y ruin, sino por todas las criaturas que por falta de medios y por desgracia suya no gozan del supremo bien de la belleza que es vida y es bondad y es serenidad y es pasión.

" Por eso no tengo nunca un libro, porque regalo cuantos compro, que son infinitos, y por eso estoy aquí honrado y contento de inaugurar esta biblioteca del pueblo, la primera seguramente en toda la provincia de Granada.

" No solo de pan vive el hombre. Yo, si tuviera hambre y estuviera desvalido en la calle no pediría un pan; sino que pediría medio pan y un libro. Y yo ataco desde aquí violentamente a los que solo hablan de reivindicaciones económicas sin nombrar jamás las reivindicaciones culturales que es lo que los pueblos piden a gritos. Bien está que todos los hombres coman, pero que todos los hombres sepan. Que gocen todos los frutos del espíritu humano porque de lo contrario es convertirlos en máquinas al servicio del Estado, es convertirlos en esclavos de una terrible organización social.

" Yo tengo más lástima de un hombre que quiere saber y no puede, que de un hambriento. Porque un hambriento puede calmar su hambre fácilmente con un pedazo de pan o con unas frutas, pero un hombre que tiene ansia de saber y no tiene medios, sufre una terrible agonía porque son libros, libros, muchos libros los que necesita y ¿ donde están esos libros ?.

"¡ Libros ! ¡ Libros !. Hace aquí una palabra mágica que equivale a decir: " amor, amor ", y que debían los pueblos pedir como piden pan o como anhelan la lluvia para sus sementeras: Cuando el insigne escritor ruso Fedor Dostoyevsky [...] estaba prisionero en la Siberia, alejado del mundo, entre cuatro paredes y cercado por desoladas llanuras de nieve infinita; y pedía socorro en carta a su lejana familia, solo decía: < ¡ Enviadme libros, libros, muchos libros para que mi alma no muera !>. Tenía frío y no pedía fuego, tenía terrible sed y no pedía agua: solo pedía libros, es decir, horizontes, es decir, escaleras para subir la cumbre del espíritu y del corazón. Porque la agonía física, biológica, natural, de un cuerpo por hambre, sed o frío, dura poco, muy poco, pero la agonía del alma insatisfecha dura toda la vida. [...]



           Mª  Mercedes  Taboada  Oterino. Profesora de Lengua y Literatura Española.  IES  Nº 1

martes, 9 de abril de 2013

MARCOS CALVEIRO: "PALABRAS DE AUGA"


     O escritor Marcos Calveiro acompañounos esta mañá para falarnos do seu libro "Palabras de Auga".   Mantivo cos alumn@s de 1º de ESO unha amena charla seguida dun coloquio, onde el explicou a situación da poboación que vive ó carón do Sahel Africano. Falounos de linguaxes como o suahili que é unha das linguas máis empregadas en África. Tamén nos falou dos massai e das condicións de escravismo na que viven moitos nenos da mesma idade dos alumnos de 1º de ESO: o traballo en condición de escravos dos cativos que están a extraer o coltan (un material que se emprega nas baterías dos móbiles), ou o reclutamento forzoso dos nenos para participar nas guerrillas locais.














luns, 8 de abril de 2013

MULLERES E ARTE

     Este mes de Abril continuamos coas exposicións adicadas a mulleres. Nesta  ocasión , o  Seminario de Xeografía e Historia ( sección Historia da Arte ) nos propoñe  a visualización de pintoras pouco coñecidas, aínda que moi recoñecidas no mundo da Arte: dende a pintora italiana do s. XVII  Artemisa  Gentileschi, pasando polas pintoras do grupo  impresionista : Mary Cassat e Berthe Morisot, representantes das vangardas coma : N.Goncharova, B. Hepworth ou G. O¨Keeffe, sen esquecer a notable arquitecta iraquí Saha  Hadid.


venres, 5 de abril de 2013

MUJERES ARTISTAS

Supongamos que a uno de nosotros nos preguntan por el nombre de un pintor, de un literato  o  de un músico que nos gusten especialmente. E imaginemos que damos esta respuesta: Maruja  Mallo , Teresa de Ávila y Sofía Gubaidúlina. La respuesta causaría sorpresa, resultaría inverosímil, no porque las tres no sean figuras de primerísimo nivel, sino porque el campo de la creación artística estuvo desde siempre en manos masculinas: los grandes artistas que citamos habitualmente son varones.

 Hay sin duda nombres de mujeres artistas desde la Antigüedad: Safo, figura destacada de la poesía griega antígua: Artemisa Gentileschi, gran pintora italiana del s.XVII; Hildegard von Bingen, entre las mejores compositoras musicales de la Edad Media. Aun así, muestra respuesta sería tachada de provocativa, puesto que los casos que citamos no dejaban de ser excepcionales en un mundo propio de hombres.

Desde hace siglo y medio esto empezó a cambiar. Las mujeres empezaron a tomar posiciones en un campo, el de la creación, que era un coto casi vedado para ellas. En efecto, desde mediados del ochocientos empezamos a contar con más nombres femeninos entre los artistas: Mary Cassat y Berthe Morisot, como pintoras del grupo impresionista; Emilia Pardo Bazán en la narración y Rosalía de Castro en la lírica; Fanny Mendelssohn y Clara Schumann  entre las compositoras románticas. Son únicamente algunos ejemplos.
Pero será con la I Guerra Mundial  cuando las mujeres ocupen campos cada vez más extensos en actividades fuera del hogar. Su protagonismo en la Gran Guerra y el movimiento sufragista las hizo visibles como nuevas protagonistas de la historia. Y su presencia en el mundo del arte se hizo cada vez más importante.N. Goncharova y I. Popova, dos nombres fundamentales de la vanguardia rusa.


B. Hepworth y G.O¨Keeffe , son figuras de primer  en el arte del s.XX; y Agatha Christie y Patricia Highsmith , dos autoridades en la novela policiaca. Este protagonismo no hizo más que aumentar tras la II Guerra Mundial. En el mundo de posguerra las mujeres van abriendo espacios nuevos, nuevas formas de imaginar el mundo. Y no solo en los paises occidentales. Incluso en una manifestación artística tan exclusivamente masculina como era la arquitectura vemos cada vez más mujeres arquitectas, y alguna llega a adquirir renombre mundial como la iraquí Saha Hadid.


Algunos pensarán que estos nombres y otros que están en la mente de todos siguen siendo una excepción en un mundo de hombres. Creemos que no. Basta con ver el panorama de hace un siglo y compararlo con el de hoy. Prueba de ello es el número de mujeres escritoras, compositoras, artistas plásticas, intérpretes de música, actrices de cine, creadoras de moda, que tenemos entre nosotros. Ya no resulta exótico ver una exposición de una artista en un gran museo : la escultora  Cristina Iglesias, muestra sus obras actualmente en el Museo Reina Sofía de Madrid. Y hace tiempo que por los escenarios de música brillan con luz cegadora intérpretes como María Joao Pires o Martha Argerich.




                                  Carlos Fernández Pérez.. Profesor de Historia del Arte. IES  nº 1