1. MONÓLOGO ADICTO
Ignoro que lugar é este onde me atopo
cos meus ósos e o silencio das palabras.
Detesto esa voz que vén tan alta
coa que persegues da miña morte detalles.
Só teño para ti xestos primarios.
Despedazada, outros xa van gastados.
Un día tiven desexos e cumprinos,
na roda da fortuna xoguei con talla.
Se xa só teño necesidades, ¿ que dis ti
entre esas frases?. É doutro de quen falas.
Ningún comentario:
Publicar un comentario