Na entrada anterior xa vimos a fascinación de Hedy Lamarr pola Física e as Matemáticas.
Hoxe deixamos aquí os relatos e os poemas dos gañadores-as do 2º Concurso de relatos e poemas matemáticos convocado polo Departamento de Matemáticas do noso centro. Xa veredes que ben mesturan matemáticas e literatura.
Primeiro Premio.
Una Vida Matemática .
Todo empieza con un signo positivo en un test de embarazo. Llegamos después de un periodo de 9 meses ( o alguno menos ).
Aprendemos a lo largo de cursos ordinales y llegamos a la adolescencia. Nos toca combatir con alguna mente cuadrada, algún triángulo amoroso e incluso, puede que, con algún círculo vicioso.
Conocemos a alguien con la ilusión de que sea nuestro ángulo complementario y de que nuestras vidas sean mucho tiempo coincidentes, Si queremos, a lo mejor, sumamos a alguien a nuestra unión, con la intención de multiplicar amor y siempre pensando en positivo. Intervalos que nos ayudan a darnos cuenta que tendríamos que hacer alguna sustitución y una que otra reducción. Pero siempre teniendo presente, que todos somos iguales. Nuestros problemas con una, infinitas o ninguna solución pueden, por desgracia, hacernos decrecer.
Y entre todo esto, nuestra vida llega a su fin, ya que para bien, o para mal, aunque los números siempre tengan razón, el fin de la vida -al contrario que los valores dados a una ecuación- no es de nuestra elección.
Carla Otero González. 4º de ESO
El número mágico.
No sé cual será ese número maldito,
pero puede ser divertido si lo multiplico.
Si es decimal puede ser periódico
y si lo adivino seré un buen matemático.
Si tiene letras será algebraico,
lo hallaré con un conjunto algorítmico.
Pensé en hacer un plan estadístico,
pero me decidí por uno aritmético.
Vaya número anecdótico,
pensé cuando hallé el número mágico.
Samanta Fernández Jiménez. 4º de ESO
Terceiro Premio.
O número 2
Dous é un número par
Dous é un número primo
Dous é o número do amor
Dous son meus pais
Dous pares son meus avós
Dous somos eu e máis ti.
Dous os meus ollos
Dous tenden a infinito
Dous máis dous catro..
O un é moi soíño
Tres son dous máis un que estorba
Dous é un número pequeniño.
Dous non cansa, un e dous
Dous é unha parella
Home e muller , neno e nena
Dous é fermoso, sinxelo
Un dous, un par, unha parella
Dous é o son da campá
Ding dous, ding, dous..
Mara Nogueira Gallego. 2º ESO
Primeiro Premio.
As Ecuacións-
Foi un gran matemático
Diofante de Alexandría,
deixou a lingua cotiá
e usou a simboloxía.
O árabe Al-Jwarizmi
resolveu unha ecuación
dunha forma moi directa
mediante a argumentación.
Relaciónanse cantidades
represéntanse con letras.
o valor non coñecemos
e resolvemos o problema.
Aos lados da igualdade
os membros da ecuación,
as incógnitas ou letras
e por último a solución.
Temos datos e incógnitas
nos problemas con ecuacións,
elementos identificados:
uns coñecidos e outros non.
Mediante unha igualdade,
imos ter unha relación
co enunciado do problema
interpretamos a solución.
O dobre dun número máis tres
é igual a oitenta e sete.
Resolvemos a ecuación:
que número tes na mente ?
Anxo Luis Fariña Lousado. 2º de ESO
Segundo Premio.
MATE_COVID
Con cálculos matemáticos
ao COVID podemos vencer.
Se non queremos que nos mate
as matemáticas farano desaparecer.
A unha distancia de metro e medio
ao virus poremos remedio;
lavando as mans durante trinta segundo
poderemos desinfectar todos os recunchos;
ventilando cinco minutos
non circulará por ningún dos puntos;
se gastamos uns euros nunhas boas máscaras
xa non chegará ás nosas caras.
E se non calculas con rigor matemático
unha boa multa será o máis práctico.
Laura Neira Pinal. 2º de ESO
Terceiro Premio.
Rimas varias a las matemáticas.
Las matemáticas son como las orillas,
parece que te ahogas hasta que las pillas,
si las estudias con tesón,
seguro que te molarán un montón.
Trigonometría puede llegar a encantarte,
mucho más si tu calculadora hace arte,
aunque hay fallos malignos,
como te equivoques en un signo.
Las reglas de tres son importantes, aunque de ellas los profesores no son muy amantes,
nosotros no podríamos vivir con su ausencia,
y no escribo más porque soy de ciencias.
Blanca González Fernández. 1º Bacharelato
Ningún comentario:
Publicar un comentario